MOTIVO PRIMEIRO

Que leria o desta democracia. O vello abaneou na cama e deixo a súa semente estrada por anos sen fín. As xeracións que nos precederón só obtiveron a triste vistoria de que a morte natural acabase co dictador.

Eu non quero levar esa eiva conmigo. A este , a frol máis cheirenta daquela semente podre, non podemos darlle o privilexo de morrer na cama do poder. Que dure moitos anos e que comtemple o devalo do que el representa dende o esquecemento e a vergoña de sentirse malquerido por unha maioría de galegos.

E con el a restra de caciques herdeiros de tantos medos e miserias.



¿Qué esas son historias do pasado?. ¿Qué é remover vellos pantasmas?.

¡Un guevo¡. As herdanzas do Franquismo pululan hoxe entre nos en formas diversas. Fomos alimentadas con elas e só se temos a forza necesaria para unha grande catarse poderemos saír da miseria conxenita que nos aboia con demasiada frecuencia.