LOS MIOS

Los Mios son multitude e viaxan colapsando as autoestradas. Aparte de levar cartuchos de dinamita nos bolsos conocerédelos polo seu aspecto inconfundible. E que non hai un que sexa o que se dí "normal":
Un é superlativamentre grande e ten unhas mans coma cestos , o outro superlativanmente pequeno e ademáis a sua parella sacalle tres cabezas formando un conxunto moi curioso, como un peón e un castelo xuntos. O outro é toco e hai dous ou tres chepudos. O mís garcioso e unha que ten un ollo que mira cara Cantabria(Terra de cabróns) e outro para Galiza (TERRA). Pero todos son "Los MIOS", e ¿sabedes que vos digo?: ¡que os quero¡.
Cos ollos humedecidos bicareinos cando cheguen con beizos de tabaco e silicose. Logo, cunha rebarbadora, cortarei os janchos que me suxetan ó meu pasado de folla de sucesos e ireime con eles para o noso territorio máis querido. Xuntos Percorreremos de novo o Missisipi coa nosa colección de naipes amañados. Faremos que as nais nos presenten as suas fillas, que nos confien os seus duendes como si foramos monecos troquelados de colorins cos que xogar e como tahures zurdos pediremos a cambio unha noite de amor. Para sentirnos mellor todos.