ANDAZO

Seica é como eso. Coma un andazo. A mala hostia, o mal rollo, o tedio e a desesperación extendense coma a gripe. A muller dun veciño meu ( moi malencarado él, estrañamente parecida a Depardieu ela), dí que ata que chova , ela non atura máis ó seu home e adicase a pasear en zapatillas pola beirarrua falando coas fillas polo mobil e poñendo a parir ó malpocado.
O me compañeiro de traballo acaba de saír alporizado de xunta min por que non entende o meu sentido da decoración e al gustarialle instalar algo mui moderno que seica viu nun sitio da zona nova.
Os meus amigos non saen de viños, a familia afastase, o teléfono racanea as chamadas....

Cambio de ciclo. Sin saber de donde sacarei a clorofila este primeiro de Marzo adiantome Ó Corte Inglés e promulgo unha primaveira anticipada. Empezarei por min. plantareime flores no cú se fai falla, pero non quero colaborar nesta apoloxia da tristura.
Benvida Primaveira. Vou xogar coa pelota.